Onze hond heeft al aardig wat mensentaal opgepikt. Zo kent ze niet alleen “zit” en “blijf” maar ook “hallo”. Aanleiding om hysterisch waaks te blaffen. Zegt een van ons hallo, bijvoorbeeld aan de telefoon, dan blaft de hond. “Hallo” is voor onze hond “waaks blaffen”. Het werkt ook met het woord “POESSS” of “PAKKEM”

Zeg je “hallo” op zijn Spaans “hola” dan reageert ze niet. Nu zal het me niet verrassen dat zij ook stiekem Spaans leert en dan ook begint te blaffen. Zo slim is ze wel.

Hond Talentrijk leiderschap www.axisconusltancy.nl

Onze hond laat hiermee iets zien wat ook geldt voor het onbewuste van mensen. Het onbewuste werkt op basis van associaties. Je stemming heeft dus effect op beslissingen. Ben je bijvoorbeeld bewust in een goeie bui terwijl je winkelt, dan koop je meer. Onbewust koppel je de gemoedstoestand aan de producten die je ziet: Als ik me goed voel, is het een goeie aankoop.

De simpele associatieve koppeling van het onbewuste brengt bewuste mogelijkheden met zich mee. Zo was ik onlangs bij een etentje en vertelde ik het volgende waargebeurde verhaal.

“Onlangs kwam een buurmeisje van een jaar of 8 bij onze kinderen spelen, omdat de oppas even een boodschap moest doen. Mijn gesprekspartners aan de overkant van de tafel waren een en al oor. Ik beeldde aan hun uit hoe groot het meisje was. Ze vond onze hond erg eng. Kwam de hond naar haar toelopen, dan zette ze zich schrap door van schrik hoog op de tenen stil te staan, haar handen voor haar ogen te slaan en hard te gillen met een hoge stem “ik vind dat eng …., ik vind dat eng…., ik vind dat eng….” Mooi, denkt onze hond, die wil met me spelen…en draait met zijn lijf strak om haar heen, jij wilt toch spelen, jij wilt toch spelen, jij wilt toch spelen?

Een persoon aan de overkant van de tafel vindt ook dingen eng. “Zoals vliegen” hoorde ik haar zeggen, “dat vind ik zo eng.” Ik suggereerde dat een goed luisterende tafelgenoot haar probleem uit de wereld kan helpen, wanneer ze dat zou willen. Nou dat wilde ze wel. Aandacht voor het verhaal was er weer.

De 40 centimeter schouderhoogte “willing to please-hond” luistert uitstekend en is onderdanig naar iedereen. Angst of engheid is ongegrond. Ik roep de hond weg van het meisje en dat was het dan. Maar voor haar niet. De honden waren nog niet uitgelaten en het was i.v.m. de oppassituatie handig dat we met zijn allen de honden, ook de hond van een andere buur, gingen uitlaten. Tijdens de wandeling bleef het vriendinnetje het eng vinden. Iedere keer wanneer de honden terug kwamen rennen, stak ze angstig haar armen de lucht in, sloeg haar handen tegen haar gezicht om maar niks te hoeven zien en gilde ze. De honden maar denken: wat een heerlijk gegil…zij wil met me spelen, zij wil met me spelen, ze is enthousiast – woef, woef – o, ik hoor nog meer hoge tonen. “Ik vind het eng…, ik vind het eng”. Toen ik de honden met een tennisbal weer had weggestuurd, was ik het zat om het onnodige gedrag nog een keer te moeten meemaken.

“Misschien moet je iets omdraaien” Ze keek me verward aan, haar wenkbrauwen kwamen vragend naar boven. “Ja”, zeg ik, “het is vandaag mooi weer, je bent met je vriendinnetjes en de honden draaien zich dadelijk ook weer om, is het dan niet handig het om te draaien? Misschien kun je tegen jezelf zeggen: gne”.

“Gne” zegt ze een beetje lachend, vragend en niet wetend wat gne is. “Ja, ik bedoel draai het om. Zeg gne i.p.v. eng. Best wel gne, hè, als de honden dadelijk aankomen rennen en weer wegrennen.” Ik lach. Zij lacht en zegt vragend hardop “Gne? Wat is dat dan gne?”. “Gne is niks, helemaal niks… alleen maar lachen. Zoals gne gne gne”, lach ik. Zij lacht ook. “Daar komen ze”, zeg ik “gaan wij lekker gne, gne, gne zeggen tegen de honden”. De andere twee meiden lachten een beetje mee en wisten niets van ons geklets. Maar gne was wel lachen met zijn vieren. Daar kwamen de honden en het was gne voor haar. De honden kwamen niet naar haar toe; daar hadden ze ook geen aanleiding toe. Ze bleef lachen en vond het erg gne. “Leuk hé: gne, gne, gne”.

Een paar maanden later kwam ze weer eens langs. Ik vroeg haar of het “gne” is. Ze stond me raar aan te kijken. “Gne?” Ze wist het niet meer en de hond liep gewoon langs haar heen.

Het idee om het slimme onbewuste bewust aan te sturen, is aansprekend. Het impliceert dat je alles fijn in die onbewuste ‘black box’ kunt laten groeien en dat er iets goeds uitkomt…. ..Hoef je niet na te denken.

Gezien de werking van onbewuste processen zal het resultaat in veel gevallen toch niet overeenstemmen met wat je echt wilt. Tenminste voor je hogere doelen in het leven moet je ook je hogere mentale functies gebruiken.

Inzicht in onbewuste processen van jezelf, en van anderen komt daarbij natuurlijk wel goed van pas. Zoals eén woord soms één gedachte is en soms één gevoel. Draai je het woord lacherig en zonder moeite om, ontstaat er een nieuwe gedachte en veelal zonder moeite een goed nieuw gevoel.

Aan tafel werd lacherig geoefend op omdraaiwoorden.

Crisis “Het is Sisirc”
Paniek “ik ben in Keinap”

Pot teh tkrew!!